Voorgaande expo's

De allereerste wereldtentoonstelling vond plaats in Londen in 1851 onder de noemer "The Exhibition of the Works of Industry of All Nations". De Expo vond plaats terwijl de Industriële Revolutie in volle gang was.

De eerste wereldtentoonstelling was te bezoeken in Crystal Palace, gelegen in Hyde Park. België was daar ook aanwezig als een van de 25 deelnemende landen en kreeg voor de expo een eigen sectie.

In de Belgische sectie stonden verschillende standbeelden. Een van die standbeelden was van Godfrey de Bouillon gemaakt door Eugène Simonis. Dat standbeeld is tegenwoordig terug te vinden op het Place Royale in Brussel. Ook het standbeeld 'Le Lion Amoreux' van G. Geefs was terug te vinden in de Belgische sectie.

België stelde op Expo 1851 zijn kennis in de textielsector tentoon. Zo waren er verschillende koninklijke fabrieken die tapijten, doeken en stoffen produceerden, gerepresenteerd op de expo. De textielindustrie in België boomde op dat moment. België stond niet enkel gekend voor de prachtige ontwerpen, maar ook voor de innovatieve technieken en materialen die er in het land gebruikt werden.

Daarnaast kon er in de Belgische sectie in Crystal Palace ook bijgeleerd worden over de vervaardiging van kant.

Expo 1897 Brussel vond plaats van 10 mei tot 8 november onder het thema 'Modern Life'. Het Jubelpark bleek de ideale locatie te zijn voor zo'n wereldtentoonstelling. In 1875 werd het militair oefenterrein dat zich op die locatie bevond omgevormd tot het indrukwekkende park dat vandaag Jubelpark heet.

In 1897 verwelkomde het Jubelpark 26 deelnemende landen en naties, alsook de Belgische provincies en verschillende thematische galerijen. Die galerijen toonden de laatste innovaties van het moment, zoals boilers, ventilatiesystemen en meer. Andere galerijen werden dan weer gewijd aan sociale economie en hygiëne.

Ook de grootste Belgische steden waren vertegenwoordigd met een eigen paviljoen. Het Brusselse paviljoen was volledig in Gotische stijl gemaakt en bevatte replica's van Manneken Pis, le Cracheur en les Trois Pucelles.

De Belgische moderniteit werd in de kijker gezet. De wereldtentoonstelling was daarom ook een echte mijlpaal voor de Art Nouveau beweging. Ook de officiële poster voor deze expo werd in die stijl ontworpen.

Victor Horta bouwde voor de expo het "Paviljoen der Menselijke Driften" of het Horta-Lambeauxpaviljoen. Het paviljoen was het eerste gebouw van de hand van deze architect. Horta zou daarna een echte pionier worden in de beweging. Het paviljoen is bovendien het enige bouwwerk dat vandaag nog van deze expo overblijft.

Dankzij deze wereldtentoonstelling die zo'n 6 miljoen bezoekers kon verwelkomen, verspreidde Art nouveau zich over heel de wereld. De expo zorgde in België ook voor een sterke vooruitgang in spoor- en wegeninfrastructuur.

De wereldtentoonstelling van 1905 in Luik vond plaats in het jaar van de 75ste verjaardag van de Belgische onafhankelijkheid.

De expo, die plaatsvond in de Hoge Venen in Luik, legde een focus op de prestaties van Belgische wetenschappers, dokters en ingenieurs. Daar werden voor de expo nieuwe bruggen en straten aangelegd. Een voorbeeld daarvan is de Fragnéebrug, die tegenwoordig nog steeds een oversteek biedt over de Maas.

Het Palais des beaux-arts, dat vandaag dienst doet als museum, werd voor de expo gebouwd in het Parc de la Boverie.

Voor de expo werd er een heel aantal huizen bijgebouwd in 'Waalse stijl'. De kathedraal Notre-Dame-et-Saint-Lambert de Liège werd nagebouwd op het expoterrein, naast 80 paviljoenen. Voor die tijd was het een van de grootste wereldtentoonstellingen die ooit georganiseerd waren. Enkel in Frankrijk en de Verenigde Staten pakten de organisatoren het al eerder zo groots aan.

Voor deze expo werd er opvallend veel moeite gedaan om internationale bezoekers aan te trekken. Zo was er veel aandacht vanuit Frankrijk, maar Expo 1905 mocht ook een heel aantal hoogwaardigheidsbekleders verwelkomen uit nog verdere oorden. Zo was er hoog bezoek vanuit Rusland, Perzië en Japan.

In het begin van de 20ste eeuw verwierf België internationale erkenning dankzij zijn industriële ontwikkeling en het succes van de expo's in het verleden. België wilde die positie versterken aan de hand van Expo 1910 Brussels en wilde zich positioneren als strategisch kruispunt tussen Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk.

De expo besteedde veel aandacht aan kolonisatie, gezien de expo plaatsvond tijdens het hoogtepunt van de kolonisatieperiode. Bezoekers konden een bezoek brengen aan het Algerijnse, Indochinese, Malagassische of Tunesische paviljoen.

Het expoterrein bevond zich op het Solbosplateau, waar de ULB haar hoofdcampus in 1920 zou vestigen. Op andere plaatsen in de Brusselse omgeving werden ook specifieke secties ingericht, zoals de sectie van schone kunsten in het Jubelpark en een sectie gewijd aan de kolonisatie in Tervuren. Het museum in Tervuren werd gebouwd voor de voorgaande wereldtentoonstelling in Brussel, Expo 1897.

Ook deze expo was een enorme bijdragen voor de territoriale uitbreiding en urbanisatie van de stad Brussel. Brussels Kermess was het hoogtepunt van de expo voor vele bezoekers. De expo huisde vele congressen voor experts waarin onderwerpen zoals tuinbouw, internationale associaties, tropische astronomie of intellectueel eigendom aan bod kwamen.

Expo 1910 Brussels verliep niet zonder slag of stoot. Op 14 augustus 1910 brak er brand uit, waardoor de Brussels Kermess, de Engelse sectie en een gedeelte van de Franse sectie beschadigd werden.

De wereldtentoonstelling van 1913 vond plaats in Sint-Pieters-Aalst in Gent. Daar bevindt zich tegenwoordig onder andere het Citadelpark en het Miljoenenkwartier.

In 1899 organiseerde Gent reeds een provinciale tentoonstelling. Die tentoonstelling was zo'n groot succes dat de stad Gent besliste zich kandidaat te stellen voor de wereldtentoonstelling in 1913.

De exposite omvatte een grotere oppervlakte dan eender welke andere wereldtentoonstelling die reeds plaatsvond in België. De grootste Europese landen, de Verenigde Staten, Canada, Argentinië en Perzië tekenden allemaal present met eigen paviljoenen. Andere landen werden ondergebracht in de International Hall. Wat betreft deelnemersaantal was de expo ook een immens succes.

De Gentse expo creëerde een kans voor de stad om het stadscentrum en vooral de Graslei te renoveren. Het station van Gent-Sint-Pieters werd zelfs voor de expo gebouwd.

De zone van het 'Oude Vlaanderen' was een van de meest bezochte van de hele expo. Dit stuk moest de vele vernieuwingen tonen die Vlaanderen de laatste jaren had doorgemaakt.

Het was de laatste grote expo in Europa voor de uitbraak van de Eerste Wereldoorlog. Helaas werden heel wat bouwwerken die voor de expo gebouwd waren, verwoest.

In 1933 vond de wereldtentoonstelling voor de tweede keer plaats in Chicago, Illinois. De Amerikaanse grootstad kende in de jaren '20 van de vorige eeuw heel wat criminaliteit en werd geplaagd door de maffia. De turbulente situatie noopte de stad om de wereldtentoonstelling als kans aan te grijpen om zich een beter imago aan te meten.

De expo nam heel wat ruimte bij Burnham Park in, aan Lake Michigan. Zoals voor elke wereldtentoonstelling werd er een slogan bedacht: "A Century of Progress".

Omwille van de crash van de Amerikaanse aandelenmarkt op 28 October 1929, ook wel gekend als "Black Tuesday", konden slechts 19 landen deelnemen. België was daar één van.

België bouwde een "Belgian Village". Het werd een soort "klein België" waar replica's van de Oostendse Poort, het Sint-Niklaasgodshuis van Antwerpen, de middeleeuwse poorten van de stad Brugge en zelfs typische huizen met hoge puntgevels te bezichtigen waren.

Bezoekers waanden zich er in België: ze konden wandelen over geplaveide straten, ze zagen witte ganzen, oude molens, een oude smid... Ook de bekende Belgische veters werden gemaakt in het Belgische dorp. Elke middag en avond werden er optredens georganiseerd waar er volksdansen opgevoerd werden door boerenmeisjes in typische oud-Vlaamse klederdracht.

De wereldtentoonstelling van 1935 in Brussel was de eerste die gehouden werd onder toezicht van het Bureau International des Expositions (BIE). Van 27 april en 3 november 1935 vond de expo plaats rond het thema "Transport" en het vieren van het honderdjarige bestaan van de eerste spoorlijn op het Europese vasteland, namelijk die tussen Brussel en Mechelen.

Er werd afgesproken dat zowel Antwerpen als Luik eeuwfeestmanifestaties mochten organiseren met Brussel als gastheer.

Het Jubelstadion - nu bekend als het Koning Boudewijnstadion - dat op 23 augustus 1930 werd geopend, was het eerste bouwwerk als onderdeel van de nieuwe wijk die vanaf dan op de Heizelvlakte ontwikkeld zou worden.

De tentoonstellingspaleizen en vooral de centrale hal waren de meest herkenbare symbolen van de Expo als echte visitekaartjes van de nieuwste technieken op het gebied van ontwerp en constructie. De centrale hal was gewijd aan transport, het thema van de Expo, met op de gevel vier standbeelden die respectievelijk een eerbetoon waren aan de zeilvaart, het paardentransport, de stoomkracht en de luchtvaart.

In economisch moeilijke tijden was de ontwikkeling van de Heizelvlakte een gedurfd project dat werkgelegenheid creëerde en een belangrijk nieuw tentoonstellingscomplex opleverde. Expo 1935 speelde een belangrijke rol in de stadsuitbreiding van Brussel en maakte de weg vrij voor de ontwikkeling van Laken en wat later de locatie van de wereldtentoonstelling van 1958 zou worden.

De wereldtentoonstelling van 1937 had als thema "Arts and Techniques in Modern Life". Het expoterrein strekte zich uiteindelijk veel verder uit dan voorzien. Het omvatte de Trocadéro, de Champ de Mars en de kades van de Seine tussen de bruggen van Alma en Passy.

De expo vond plaats te midden van een economische crisis en onderging tal van vertragingen omwille van veranderingen in leiderschap en locatie, maar ook overstromingen en stakingen.

Toch namen maar liefst 44 landen deel. Het Belgisch paviljoen bestond uit drie gebouwen. Het hoofdpaviljoen stelde marmer en wandtapijten met een religieus thema tentoon, met daarop taferelen van de Belgische 'Ommegang' die in vele Belgische steden georganiseerd werden. Er was ook een eerbetoon aan de Belgische arbeiders, het "Monument au Travail" van de "copères". De inwoners van Dinant droegen die naam.

Naast het officiële paviljoen had België ook een wintertuin waarin de Belgische bloemsierkunst tentoongesteld werd. Ten slotte was er ook een toeristische galerie. Daarin waren gewone tot luxeproducten te vinden.

Waar voorheen de vuilnisbelt van Queens te vinden viel, verrees een heus expoterrein. Dankzij de wereldtentoonstelling van 1939 werd de grond gesaneerd zodat ze voortaan voor andere doeleinden gebruikt kon worden. Opnieuw in een context van economische crisis poogde deze expo het succes van Expo 1933 Chicago na te bootsen, in de hoop de slechte herinneringen aan de economische crisis uit te wissen.

Het werd een lofzang aan kapitalisme, consumentisme en democratie, maar het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog was een heuse domper op de feestvreugde. Het conflict kreeg zelfs een prominente plaats, zodat het publiek geïnformeerd werd over het ontwikkelingen in Europa. Voor het publiek bleek Expo 1939 New York een groot succes met meer dan 45 miljoen bezoekers. Dat was echter niet genoeg om alle gemaakte kosten te kunnen terugverdienen.

De expo vond plaats op de 150ste verjaardag van de overheid van George Washington en de nieuwe grondwet, maar de focus lag vooral op de toekomst met het thema 'The World of Tomorrow'. De positieve impact van technologieën werden het middelpunt van de expo.

Op 16 november 1936 nodigde president Roosevelt landen uit de hele wereld uit om deel te nemen aan het evenement. 58 landen reageerden bevestigend, waaronder België. Het Belgische paviljoen op Expo 1939 kreeg de namen "Bells for Peace" en "Belgian Friendship Pavilion". Het gebouw werd ontworpen door architect Henry Van de Velde en werd is herbestemd door de Virginia Union University in Richmond, Virginia. De universiteit gebruikt het gebouw nog steeds voor basketbalwedstrijden.

Het Belgisch paviljoen stond in het teken van het eren van het verleden en het verzekeren van een betere toekomst.

Opmerkelijk was dat bedrijfspaviljoenen prominenter geplaatst werden dan nationale paviljoenen. De organisatoren geloofden namelijk meer in de voordelen van kapitalisme dan nationalisme.

De Belgische stad Luik organiseerde in 1939 een Special Expo om de voltooiing van het 122 km lange Albertkanaal te vieren. De werken aan het Albertkanaal namen 10 jaar in beslag, dus een viering was zeker op zijn plaats. De expo werd beschouwd als hét startpunt van de herontwikkeling van het Waalse Gewest. Deze expo stond in het teken van 'Waterbeheer'.

Doel was het belang van water benadrukken als instrument voor energievoorziening, ontwikkeling en onderlinge samenwerking. Alle expo-activiteiten vonden plaats aan de oevers van de Maas.

Het gebeuren werd internationaal geprezen als omwille van zijn goed georganiseerde grandeur. De organisatoren geloofden in de kracht van het urbanisme en zorgden ervoor dat alle bouwwerken een sterk antwoord boden aan technische, sociale en culturele verwachtingen.

Acht landen hadden een paviljoen op de Expo: Duitsland, Egypte, Frankrijk, Luxemburg, Noorwegen, Nederland en Zweden. De Franse en Duitse paviljoenen waren de meest prominente. Een onmiddellijke weerspiegeling van de politieke spanningen van die tijd was dat de twee landen pal tegenover elkaar kwamen te liggen op de exposite.

De Expo zou aanvankelijk tot november 1939 lopen, maar sloot haar deuren op 2 september als gevolg van het uitbreken van de oorlog in Europa. Ondanks het trieste eind werd een groot deel van het expoterrein later omgevormd tot een gebied met sociale woningen voor de stad, bekend als Droixhe.

Expo 1949 Port-au-Prince, ook wel "The Festival of Peace", bood de Haïtiaanse regering onder leiding van Dumarsais Estimé de gelegenheid om internationale aandacht te trekken en de toeristische sector in Haïti te ontwikkelen.

De expo vierde de 200ste verjaardag van de stichting van Port-au-Prince. Het was een kans om de stad te moderniseren en het gebied rond de Baai van Gonave te herontwikkelen. De expo ging gepaard met grote communicatiecampagnes van de Haïtiaanse regering in de Verenigde Staten en in Latijns-Amerika.

De expo mocht uiteindelijk 250.000 bezoekers verwelkomen. Er werden heel wat nieuwe hotels gebouwd om toeristen te kunnen herbergen. Ook in de stad gingen sanitaire voorzieningen erop vooruit.

De paviljoenen van het postkantoor, het toeristenbureau, de lichtgevende fontein en het groene theater werden later omgebouwd tot officiële regeringsgebouwen, omringd door palmbomen en moderne gebouwen, waaronder het centrale park en de botanische tuin. Het Belgische paviljoen was zo een van die paviljoenen.

De wereldtentoonstelling van 1958 vond plaats in de Belgische hoofdstad Brussel van 17 april tot 19 oktober 1958. Het expoterrein is nog steeds terug te vinden op de Heizel, al blijven nog slechts enkele gebouwen over.

Met als thema "De wereld naar menselijke maat bouwen" nam de expo zo'n 200 hectare in beslag. Meer dan 42 miljoen personen bezochten het evenement waar 44 deelnemende landen en organisaties aan deelnamen.

België stelde zich kandidaat als gastland voor de expo op 7 mei 1948 en werd verkozen in november 1953.

België besloot een kandidatuur als gastland in te dienen tijdens de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog. Daarin voelde het zich gesterkt door het financiële succes van Expo 1935.

Oorspronkelijk was de wereldtentoonstelling gepland voor 1955, maar omdat de selectie van het gastland pas na de wapenstilstand van de Koreaanse Oorlog in 1953 genomen kon worden, werd de tentoonstelling met drie jaar uitgesteld.

Expo 1958 was de eerste editie van de categorie Wereldtentoonstellingen na de Tweede Wereldoorlog. Die symboliek bepaalde het thema voor een groot stuk: vrijheid en vooruitgang, ook kernthema's doorheen de jaren vijftig en zestig. Koning Boudewijn opende de wereldtentoonstelling en presenteerde daarbij een oproep tot vrede en sociale en economische vooruitgang.

De expo in Seattle werd georganiseerd onder het mom van "Man in the space Age". Expo 1962 Seattle draaide rond wetenschappelijke vooruitgang en was een ode aan de "American Way of Life". De Verenigde Staten wilden zo de schok van het succesvolle ruimtevaartprogramma van de Sovjets verzachten.

Er waren vijf hoofdgebieden: the World of Science; the World of the 21st Century; the World of Commerce and Industry; en the World of Entertainment. Toch was ruimtevaart de kern van de "Century 21 Exposition". Het terrein werd dan ook gedomineerd door een symbool van de ruimtevaart: de Space Needle van John Graham.

De architectonische innovatie bleef niet beperkt tot de Needle. Paul Thiry ontwierp het futuristische Coliseum. Dat bouwwerk staat nu bekend als de Key Arena en werd gebouwd voor het Washington State Pavilion. Voor het U.S. Science Pavilion, het huidige Pacific Science Center, combineerde architect Minoru Yamasaki Japanse en gotische esthetiek. De nationale paviljoenen kregen gezelschap van talrijke Amerikaanse bedrijfspaviljoenen.

Indrukwekkende displays toonden hoe experts zich inbeeldden dat de mens in de 21e eeuw zou leven, werken, spelen en reizen. Kunst was ook zeer aanwezig op de beurs met 72 meesterwerken van kunstenaars als Titiaan, El Greco, Caravaggio, Rembrandt, Rubens, Toulouse-Lautrec, Monet, Klee, Braque en Picasso.

Tussen de 44 deelnemende landen, blonk België uit: Walter Cleyman introduceerde de Belgische wafels op 21 april 1962 in Amerika en het was een grandioos succes. Tot op de dag van vandaag worden de Belgische wafels gezien als dé verrassingshit van de expo. Over een periode van 6 maanden verkocht Cleyman een half miljoen wafels.

De wereldtentoonstelling van 1967 zou oorspronkelijk in Moskou worden gehouden en zou samenvallen met de 50e verjaardag van de Oktoberrevolutie. Toen de Sovjetunie haar kandidatuur in 1962 echter introk, werd Montreal gekozen als gaststad.

Expo 1967 Montreal viel samen met de 100ste verjaardag van de Canadese Confederatie en vond bovendien 325 jaar na de stichting van de stad plaats. De expo had als thema "The Planet of Mankind". Inspiratie voor dat thema kwam uit het boek La Terre des Hommes van Antoine de Saint-Exupéry over de universele problemen van de mensheid, dat op zijn beurt inspiratie haalde uit Expo '58.

Naast wetenschappelijke, technologische en industriële vooruitgang promootte deze expo ook sociale verantwoordelijkheid en het milieubewustzijn van de mens. Expo '67 was zonder twijfel een van de meest succesvolle edities. Er kwamen meer dan 50 miljoen bezoekers op af, terwijl Canada slechts 20 miljoen inwoners telde.

Het Belgisch paviljoen stond in thema van "Nothing human is foreign to the Belgian". Het vat de essentie van de presentatie van het land samen: een uitgebreid panorama van de vele domeinen waarin België zich heeft onderscheiden.

Via de architectuur van het paviljoen lichtte België enkele sterktes van ons land uit. In het paviljoen werden er meesterwerken door Belgische kunstenaars uit verschillende disciplines tentoongesteld. Verder waren er in de verschillende afdelingen audiovisuele shows te zien, met aandacht voor democratische vrijheden, sociale vooruitgang en de toeristische attracties van België, een wetenschappelijke presentatie, historische Belgen en elegante gastronomie.

Expo 1970 Osaka was de eerste wereldtentoonstelling in Japan en Azië. Het thema van de expo was "Progress and Harmony for Mankind". Een record werd verbroken met 77 deelnemende landen en meer dan 64 miljoen bezoekers. Die cijfers werden pas overtroffen in 2010, wanneer Shanghai gaststad werd van een wereldtentoonstelling.

De expo vond plaats in de context van de Koude Oorlog en de nasleep van de Tweede Wereldoorlog. Japan kende in die tijd een grote economische ontwikkeling. Het doel van de expo was vrede bevorderen en een gemeenschappelijke basis creëren door de wereldwijde vooruitgang van de technologische beschaving. Tegelijkertijd wilde Japan aan de hand van de expo ook hedendaagse problemen aanpakken, zoals de achteruitgang van het milieu en armoede.

Het Belgische paviljoen lag in de oostelijke zone van het terrein en had als officiële themazin "You and Us". Het schetste een beeld van een eenvoudig en menselijk België dat streefde naar een betere menselijke conditie in broederschap en vrede.

Het paviljoen was een harmonieuze mix van traditionele Belgische en Japanse architecturale kenmerken. In de tuin werd het nationale grondgebied voorgesteld. Verder was het paviljoen onderverdeeld in de afdelingen "Present" (waar Belgen aan het werk te zien waren), "Past" (met een opeenvolging van schilderijen, wandtapijten, juwelen en andere oude specialiteiten) en "Future" (met een focus op technologische evolutie).

België wou de boodschap brengen dat humanisme de mechanisering onder controle zou houden. In het paviljoen kon gastronomie natuurlijk niet ontbreken.

Zodra Juan Carlos I de troon besteeg na de dood van generaal Franco, kondigde hij aan dat het land een wereldtentoonstelling zou organiseren. Zestien jaar later, met de Expo 1992 Sevilla, kon het land zijn culturele diversiteit tentoonstellen.

De expo werd grotendeels voorbereid tijdens de Koude Oorlog, maar de opening vond plaats nadat de Koude Oorlog was afgelopen, wat belangrijke gevolgen had voor de organisatie van het evenement. Na de val van de Berlijnse muur en de hereniging van Duitsland waren er niet langer twee, maar één paviljoen om het land te vertegenwoordigen.

Het thema van de Expo was 'The Age of Discovery' om de 500ste verjaardag van de ontdekking van Amerika door Christoffel Columbus te vieren. Het Isla de la Cartuja, waar de ontdekkingsreiziger voor zijn reis zou hebben gewoond, werd gekozen als locatie voor de Expo.

België, een gebied op het kruispunt van de grote Europese routes, een gastland voor verschillende culturen, waarvan de bijdrage aan de ontdekkingen en de vooruitgang van de mensheid en zijn internationale roeping, aan het begin van de 21e eeuw, actueler en reëler zijn dan ooit. Dat was de boodschap die het Belgisch paviljoen aan zijn bezoekers wilde overbrengen aan de hand van verschillende thema's.

Het eerste thema benadrukte de centrale positie van België in Europa en de functie van Brussel als Europese draaischijf. Het tweede thema was de vroegere en huidige bijdrage van de Belgen tot een betere kennis en behoud van onze planeet en tot de verkenning van het heelal.

Belgen zijn altijd inventief geweest en hebben actief deelgenomen aan de grote beweging van wetenschappelijke en technologische ontdekkingen. Het derde thema was aan hen gewijd. België was en is een van de vruchtbaarste gebieden voor de mensheid: het geestesleven en de kunsten. Het vierde thema moest dat aantonen.

"België is ook een uniek model van samenleven tussen twee lagen, gevormd door drie culturele gemeenschappen en drie regio's die elkaar overlappen zonder samen te smelten, elk met hun eigen specifieke kenmerken." De hele benedenverdieping was gewijd aan het beschrijven van deze realiteit.

Expo 2000 Hannover, de eerste wereldtentoonstelling van Duitsland, vond plaats in Hannover tussen 1 juni en 31 oktober 2000 en trok 18 miljoen bezoekers. De expo werd georganiseerd onder het thema 'Humankind - Nature - Technology' en belichaamde de doelstellingen en beginselen van het actieplan Agenda 21 zoals dat in 1992 door de Wereldmilieutop in Rio de Janeiro werd vastgesteld.

Duitsland - dat nog maar net was herenigd - riep landen uit de hele wereld op om hun visie op een toekomstige samenleving te presenteren en bestuursmodellen en beleidsmaatregelen voor te stellen die gericht zijn op een beter evenwicht tussen mens, natuur en technologie.

Voor zowel de organisator als de deelnemers was het essentieel dat de ontwikkeling van de locatie voldeed aan strikte richtlijnen voor duurzame ontwikkeling, die waren vastgelegd in de Hannover Principals.

Het Belgische paviljoen stond bekend als het Peppermint Pavillon. Vandaag wordt het gebouw in Expo Park Hannover gebruikt als evenementenlocatie en als hoofdkwartier van de platenmaatschappij Peppermint Jam en de geluidsstudio Peppermint Park. De eigenaar is de muziekproducer Mousse T.

Het paviljoen, ontworpen door Groep Planning CV, bevatte verschillende presentatieruimtes waarin de verschillende Belgische regio's zich presenteerden. Het restaurant bestaat vandaag de dag nog steeds.

Expo 2005 Aichi vond plaats van 25 maart tot 25 september 2005 in de prefectuur Aichi en trok 22,05 miljoen bezoekers, veel meer dan de verwachte 15 miljoen. Het thema van de expo was 'Nature's Wisdom', gebaseerd op het 1997 Kyoto Protocol dat doelde op de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen.

De exposite werd ontworpen en gebouwd met respect voor het thema en werd onderworpen aan een grondige milieu-evaluatie. Bestaande bossen en vijvers werden geïntegreerd in de exposite, waarbij de bebouwde oppervlakte een minimale impact had op de omgeving.

Het Belgisch Paviljoen vertelt het verhaal van de blik die Belgische kunstenaars, van Van Eyck tot hedendaagse ontwerpers, wierpen op de natuur rondom hen. De manier waarop ze deze natuur in hun werk integreerden, heeft niet alleen kunstwerken opgeleverd die tot op de dag van vandaag bewonderd worden, maar heeft ook de maatschappij waarin ze toen leefden beïnvloed.

De tentoonstellingen combineerden artistieke verbeelding met geavanceerde technologie. Een voorbeeld daarvan was de ruimte gewijd aan de "Gewesten en Gemeenschappen" waar de meest gesofisticeerde toestellen het beeld van België projecteerden. Er was ook een speelplein voor kinderen.

In navolging van de succesvolle wereldtentoonstelling van Sevilla in 1992 is de Spaanse stad Zaragoza begonnen aan een project om een Specialised Expo te organiseren als een manier om investeringen te stimuleren en ontwikkeling te bevorderen, met name langs de oevers van de rivier de Ebro.

Met het oog op de dringende kwestie van het beheer van watervoorraden en de eigen ervaring van de stad aan de samenvloeiing van twee grote riviersystemen, werd het thema "Water & Sustainable Development" gekozen als thema van Expo 2008, die samenviel met de tweehonderdste verjaardag van het Eerste Beleg van Zaragoza.

Het Belgisch paviljoen volgde het concept van installatie en parcours. Het was gebaseerd op de natuurlijke cyclus van water in België en dit zo specifieke landschap tussen hemel en aarde, waar horizonten vermengen.

Expo 2010 Shanghai vond plaats tussen 1 mei en 31 oktober 2010 en had als thema "Better City, Better Life", in een stad die bekend staat om haar groei, haar gedurfde projecten en haar unieke manier van leven. In 2010 woonde meer dan een op de twee mensen in een stad, wat vragen opriep over sociale vermenging, duurzaamheid, veiligheid, hygiëne en mobiliteit. Met een stedelijke bevolking van 23 miljoen mensen werd Shanghai beschouwd als de ideale locatie om oplossingen voor deze dringende problemen voor te stellen.

Met het grootste terrein in de geschiedenis van Wereldtentoonstellingen - 523 hectare - begonnen de Chinese autoriteiten aan een grote operatie om het gebied tussen de Nanpu- en Lupu-bruggen in het centrum van Shanghai, aan beide zijden van de Huangpu-rivier, opnieuw in te richten.

Naast haar omvang brak Expo 2010 Shanghai ook records op het gebied van internationale deelname en bezoekersaantallen. In totaal namen 246 landen en internationale organisaties deel aan de expo. Gedurende de zes maanden dat de expo duurde, passeerden meer dan 73 miljoen bezoekers de poorten van de Expo.

Het Belgisch paviljoen werd gebouwd door Conix Architects samen met JV Realys. De structuur van een hersencel is het dominante conceptuele beeld voor het paviljoen. Het wil de artistieke en wetenschappelijke rijkdom van België en de centrale positie van het land binnen Europa oproepen.

De hersencel verwijst ook rechtstreeks naar de rol van België als een van Europa's belangrijkste verzamelcentra en kruispunt van 3 grote culturele tradities: de Latijnse, de Germaanse en de Angelsaksische. België, dat nauw verbonden is met zijn omringende landen, is altijd een 'plaats van evenwicht' geweest waar mensen samenkwamen met gemeenschappelijke belangen die hun nationale behoeften overstijgen.

Expo 2012 Yeosu was gewijd aan het thema "The Living Ocean and Coast: Diversity of Resources and Sustainable Activities". Het behandelde de rol van de oceaan en de kust als bron van leven en regulator van het ecosysteem.

Samen vormen oceanen en kusten een netwerk dat het mondiale milieu beheerst en waarvan de unieke invloed op de gezondheid van de planeet getuigt van het gemeenschappelijke lot van alle mensen en naties over de hele wereld. Maar vandaag de dag zijn deze twee belangrijke ecosysteemspelers steeds meer in gevaar: voortdurende kustontwikkelingen, overexploitatie van mariene hulpbronnen en vervuiling hebben enorme druk uitgeoefend op het fragiele evenwicht dat hun welzijn bepaalt.

In het Belgisch paviljoen werd de bezoeker meegenomen naar een klein carnaval, een jaarlijkse kermis aan de Belgische kust. Wandelend langs carrousels werd men ondergedompeld in een rijke culturele geschiedenis, maar natuurlijk was er ook een prominente plek voor diamanten en chocolade.

Het toonde een fantastisch panorama van de Belgische kust: duinen en wuivend gras, prachtige zandstranden en de onstuimige Noordzee is zichtbaar.

Het paviljoen was onderverdeeld in drie delen: een eerste deel waar de relatie tussen België en de oceaan geschetst werd; de souvenirshop; en een gastronomisch restaurant.

De internationale horticulturele of tuinbouwtentoonstelling Expo 2012 Venlo was de zesde Floriade onder toezicht van het BIE. De Floriade 2012 Venlo werd geopend op 4 april 2012 door Koningin Beatrix en mocht meer dan 2 miljoen bezoekers verwelkomen, waarvan 52% uit het buitenland. De expo werd georganiseerd onder het thema 'Be part of the theatre of nature; get closer to the quality of life'.

De Nederlandse Tuinbouwraad wilde van de bezoekerservaring een duurzame positieve herinnering maken en daarom werd het duurzaamheidsprincipe "cradle-to-cradle" aangenomen. Dat innovatieve principe is ontwikkeld in samenwerking met de Duitse chemicus Michael Braungart en de Amerikaanse architect William McDonough en is gebaseerd op circulariteit en duurzaamheid, met een focus op het recyclen van grondstoffen.

Het Belgisch paviljoen moest een rustpunt zijn op Floriade 2012 Venlo. Het publiek was de trekker in het Belgisch paviljoen. Er werden uitkijkpunten in een monochrome ruimte gecreëerd.

Het paviljoen werd omringd door grassen en beplant met diverse, aanvullende planten. De focus voor de materialen lag vooral op duurzaam gebruik en recuperatie. Het moest een beleving creëren waar mensen samenkomen met verschillende redenen.

In 2015 zakte de wereldtentoonstelling af naar Milaan, Italië onder het mom 'Feeding the Planet, Energy for Life'. De Expo behandelde een van de grootste uitdagingen van het moderne tijdperk en stelde vragen over voedselproductie, gezonde voeding, bevolkingsgroei, het vermijden van afval en het efficiënte gebruik van natuurlijke hulpbronnen.

Het hoofdthema werd uiteindelijk onderverdeeld in zeven sub-thema's: science for food safety, security and quality; innovation in the agro-food supply chain; technology for agriculture and biodiversity; dietary education; solidarity and cooperation on food; food for better lifestyles; en food in the world’s cultures and ethnic groups

Door het ontwerp en de inhoud van hun paviljoen hebben 139 internationale deelnemers op verschillende manieren aandacht besteed aan het thema duurzame voeding van de Expo. België was daar een van. Het Belgische paviljoen is bekroond voor design, duurzaam bouwen en alternatieve voedselproductiemethoden. Het paviljoen, ontworpen door architect Patrick Genard uit Namen, is gebaseerd op een innovatief stedenbouwkundig concept dat biodiversiteit bevordert, in het centrum van de stad.

Het Belgisch paviljoen kreeg een speciale Onderscheiding in de Categorie "Design and Materials of the building", in het bijzonder voor de hernieuwbare energiesystemen zoals fotovoltaïsche zonnepanelen, windturbine, warmtepompen en rioolwaterzuivering. Het werd ook bekroond voor "Other Special Initiatives" met de alternatieve voedselproductiemethoden van de stad van de toekomst: Hydrocultuur, Acquaponics en insecten.

De eco-duurzame kenmerken zijn gericht op drie belangrijke aspecten van de werking van het gebouw: ten eerste het beperkte energieverbruik, ten tweede het waterbeheer en ten slotte het gebruik van natuurlijke, recycleerbare materialen. Een kans om de knowhow van België op het gebied van kwaliteitsbouw, design en technologische innovatie te vergroten.

Het concept in het paviljoen benadrukt de ecologische duurzaamheid, technologische innovatie en nationale identiteit van België. Het doel is om het thema van Expo 2015 Milan op elk niveau tot uiting te laten komen: van de architectuur tot de details van de scenografie en het voedselaanbod, om een geïntegreerd en coherent antwoord te geven op de belangrijke thema's die worden onderzocht.

Georganiseerd onder het thema "Live Green, Live Better", werd Expo 2019 Beijing gewijd aan de gemeenschappelijke wens van mensen voor een groene levensstijl en om de mensheid te helpen zich aan te passen aan, respect te tonen voor en te integreren in de natuur.

De locatie ligt langs de Guishui-rivier in het Yanqing-district van Beijing, aan de voet van de Great Wall of China en het omheinde gebied beslaat in totaal ongeveer 503 hectare, waardoor het de grootste tuinbouwtentoonstelling is die ooit is georganiseerd. De expo, waaraan 110 landen en internationale organisaties deelnamen, was geopend tussen 29 april en 7 oktober 2019 en verwelkomde 9,34 miljoen bezoekers.

De firma "Nicolas Godelet 戈建 Architects & Engineers" heeft een tuin ontworpen die lijkt op het Belgische platteland. Het opent zich naar een grasveld en een heuvel omzoomd met bomen. In de verte beschut een zachte wolk, een architecturaal juweeltje, een gestructureerde tuin. Het zijn allemaal rondingen en symmetrische lijnen. Deze bloemrijke ruimte verbergt schatten uit onze schilderkunst, poëzie en beeldhouwkunst. In het midden nodigt een tafel bezoekers uit om wat tijd door te brengen in dit kleine hoekje van België en te genieten van enkele van zijn topproducten.

De wolk of de 'cloud' is een symbool van de Belgische kunst en het Belgische klimaat. Het presenteert ook de link tussen mens en natuur.

Dit kleine stukje paradijs draagt bij aan de ambitie van de expo om "'Live Green, Live Better" (Groen leven, beter leven). De tuinen moedigen bezoekers aan om de natuur te respecteren en te beschermen, om "'Live Green" te leven. Deze ruimtes inspireren tot ecologisch, economisch en respectvol gedrag. 'Live Better' houdt onderzoek en onderwijs in over milieubescherming en tuinbouwontwikkeling. Specialisten van over de hele wereld kwamen samen op de internationale tentoonstelling in Beijing om hun ideeën te bespreken.

Als eerste wereldtentoonstelling in de regio Midden-Oosten, Afrika en Zuid-Azië (MEASA) verwelkomde Expo 2020 Dubai bezoekers uit alle hoeken van de wereld om mee te werken aan een nieuwe wereld. Met meer dan 200 deelnemende instanties, waaronder landen en internationale organisaties, bedrijven en onderwijsinstellingen werd Expo 2020 Dubai de grootste en meest diverse wereldtentoonstelling ooit, ondanks uitstel veroorzaakt door de COVID-19 pandemie.

Het thema in Dubai was "Connecting Minds, Creating the Future". Over een periode van zes maanden mocht het expoterrein zo'n 24 miljoen bezoekers verwelkomen. 192 landen en 10 internationale organisaties waren vertegenwoordigd op Expo 2020 Dubai.

België was één van die 192 landen. Expo 2020 Dubai was opgedeeld in drie subthema's: sustainability, opportunity en mobility. Het Belgisch paviljoen werd gebouwd in het Mobility district en had als thema "Smart and Green Belgium 2050". Het paviljoen werd ontworpen door Assar Architects & Vincent Callebout Architectures en werd gebouwd door BESIX Group.

Het Belgische paviljoen kreeg de naam "The Green Arch", verwijzend naar het groen en het futuristische design met massief hout. Het gebouw was opgevat als ode aan de regeneratieve kringloopeconomie, aan materialen van bio- en geologische oorsprong, aan de integratie van bioklimatologische regels en hernieuwbare energieën, en aan het behoud van de biodiversiteit en de natuur.

Het paviljoen bood bezoekers een grote, schaduwrijke en natuurlijk geventileerde agora dankzij een ligging pal op de as van de overheersende west-oost winden van Dubai.

Het paviljoen bood Belgische lekkernijen zoals frieten, wafels en chocolade en een uitgebreider menu in het bistronomisch restaurant.

De scenografie was onderverdeeld in 4 hoogtepunten: een futuristische roltrap bracht bezoekers naarhet België van 2050. In de ruimte "Future Mobilty Lab" bevonden zich de tentoonstellingen van de drie gewesten (Brussel, Vlaanderen en Wallonië) over hun strategieën voor een zachte en koolstofarme mobiliteit. In de "Main Show" werd je als bezoeker meegenomen in een meeslepende videoprojectie-ervaring die een duurzame en veerkrachtige skyline van België voor 2050 liet zien. Tot slot nodigde de "Belgium Mobility Hub" iedereen uit om zichzelf met behulp van AR te projecteren in Belgische steden.

Floriade Expo is een horticulturele expo die elke tien jaar plaatsvindt in Nederland. In 2022 reisden we daarvoor af naar Almere in Nederland voor de zevende editie van de internationale tentoonstelling. Floriade 2022 vond plaats van 14 april tot 9 oktober 2022 en had als thema "Growing Green Cities".

België bouwde op deze internationale tuinbouwtentoonstelling een Belgisch tuin onder leiding van architect Nicolas Goddelet en aannemer Bert Dautzenberg.

De Belgische tuin werd gelauwerd met de 'Special Award dedicated to Sustainability'. De organisatoren erkenden zo de kernthema's van de Belgische tuin: duurzaamheid, ecologie en biologisch afbreekbare materialen.

De jury loofde België met de volgende woorden: "The Belgian garden is full of edible flowers and plants. The Belgium pavilion is small, but big in design, with geometric, playful and contemporary design and extremely sustainable. All the materials are fully reusable or biodegradable. “Without human intervention, the pavilion could decompose naturally. For example cross-laminated timber was used that is fully recyclable, the walls and tiles of the courtyard were made of compressed, non-baked stones from earth combined with bioplastic based on algae starch.”

Voor België was Floriade 2022 Almere dus een enorm succes. Het ziet er echter naar uit dat het de allerlaatste Floriade ooit zal zijn. De organisatie verwachtte zo'n 2 miljoen bezoekers, maar mocht uiteindelijk maar zo'n 600.000 bezoekers verwelkomen.

Voorgaande expo's

Reis door de tijd

Expo 1851 Londen

Expo 1897 Brussel

Expo 1905 Luik

Expo 1910 Brussel

Expo 1913 Gent

Expo 1933 Chicago

Expo 1935 Brussel

Expo 1937 Parijs

Expo 1939 New York

Expo 1939 Luik

Expo 1949 Port-au-Prince

Expo 1958

Expo 1962 Seattle

Expo 1967 Montreal

Expo 1970 Osaka

Expo 1992 Sevilla

Expo 2000 Hannover

Expo 2005 Aichi

Expo 2008 Zaragoza

Expo 2010 Shanghai

Expo 2012 Yeosu

Floriade 2012 Venlo

Expo 2015 Milan

Expo 2019 Beijing

Expo 2020 Dubai

Floriade 2022 Almere

Expo 2025 Osaka